czwartek 27 lipca 2017
CSR | OWES | Sieć Barka | BarkaUK | BarkaNL | BarkaIE | BarkaCA | BarkaIS | INISE | GU | Oferta

"Rozwój" - kolejna publikacja poświęcona ekonomii solidarnej

Wersja do wydrukuWyślij znajomym
"Rozwój" - kolejna publikacja poświęcona ekonomii społecznej

"Rozwój - O tym jak integracja srodowisk lokalnych i uspolecznienie gospodarki buduja nowa jakosc"  to kolejna publikacja wydana pod redakcją Tomasza Sadowskiego poświęcona ekonomii solidarnej.

 

Wprowadzenie

W okresie transformacji po 1989 roku kraje o gospodarkach centralistycznie zarządzanych stanęły przed decyzjami wyboru koncepcji przyszłego ładu gospodarczego. W Polsce polityka kształtowania ładu gospodarczego opartego na koncepcji społecznej gospodarki rynkowej znalazła swoje miejsce w Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 roku w rozdziale „Rzeczpospolita”. Brzmi on: „społeczna gospodarka rynkowa oparta na wolności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów społecznych stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczpospolitej Polskiej”. Jeśli do tego dołączymy zasadę urzeczywistniania w Polsce sprawiedliwości społecznej to powstaje definicja kształtowania ładu społeczno-gospodarczego w Polsce opartego na realizacji nie tylko materialnego celu gospodarki, ale też wartości społecznych takich jak wolność jednostki ludzkiej, dialog, sprawiedliwość społeczna, solidaryzm społeczny, partnerstwo, subsydiarność.

Tak pojęta koncepcja społecznej gospodarki rynkowej nie doczekała się w ciągu 20 lat transformacji w Polsce rzeczywistej realizacji. Okazało się, że przyjęte rozwiązania po 1989 roku w Polsce ukształtowały system rynkowy wytwarzający rosnące nierówności społeczne i prowadzący do marginalizacji znacznych grup społecznych. Wolny rynek nie był w stanie samoczynnie odwrócić negatywnych tendencji i zagrożeń, jakie obserwujemy dzisiaj, nie tylko w Polsce, ale i na świecie.

Należą do nich wzrastające w ostatnich latach: bezrobocie, migracje, pogłębiające się różnice dochodowe i majątkowe w społeczeństwach, występowanie znacznej części osób żyjących w biedzie poniżej oficjalnie określonego minimum socjalnego, problemy uzależnień, apati, bierności. Radykalizują się postawy społeczne oraz postawy polityczne prowadzące do tendencji nacjonalistycznych czy integrystycznych, narasta niezadowolenie i agresja.

Rozwiązanie tych problemów wymaga myślenia systemowego i strategicznego, kładącego nacisk na programy rozwoju regionalnego, na kształtowanie odpowiedniego ładu społeczno-gospodarczego integrującego politykę gospodarczą z innymi politykami, jak polityka społeczna, kultura, edukacja, rolnictwo, ekologia, polityka budżetowa, itp. Wymaga to długofalowej strategii działania syntezującej rynek z rozwiązywaniem problemów społecznych.

Takie podejście zostało zastosowane w Niemczech, po bolesnych doświadczeniach II wojny światowej, w latach 1948-1968 nazwane „niemieckim cudem gospodarczym”. Podstawy kształtowania ładu gospodarczego w Niemczech zostały sformułowane przez ekonomistów i filozofów: Waltera Euckena i Ludwika Erharda, a wprowadzane przez pierwszego Kanclerza Niemiec Konrada Adenauera. Analiza tych niemieckich doświadczeń opisana została w publikacji Piotra Pysza pt. „Społeczna gospodarka rynkowa”, gdzie koncepcja, na bazie której budowany był ład gospodarczy w Niemczech, nazwana została ordoliberalną. „Ordo” oznacza połączenie różnorodnych elementów, rzeczy i struktur w jedną sensowną całość. Koncepcja ordoliberalna nawiązuje też do myśli różnych fi lozofów na przestrzeni dziejów od Konfucjusza, filozofa chińskiego począwszy, a na fi lozofach chrześcijańskich skończywszy.

Analizując koncepcję „społecznej gospodarki rynkowej” należy dokonać rewizji różnych pojęć np. własność prywatna dotychczas rozumiana była jako indywidualna własność środków produkcji należąca do konkretnego właściciela, któremu przeciwstawiano przez stulecia „siłę roboczą” czyli pracowników. Realizacja idei „społecznej gospodarki rynkowej” wymaga poszerzenia dostępu do własności prywatnej poprzez wprowadzanie różnych form współwłasności środków produkcji np. w spółdzielni będących własnością grupy ludzi lub poprzez zastosowanie różnych form akcjonariatu, czyli realnego udziału pracowników w zarządach firm i zyskach przedsiębiorstwa. Prowadzi to do pozytywnych rezultatów w postaci przezwyciężania ciągnącego się od wieków konfliktu pomiędzy pracownikami (siła robocza) a właścicielem kapitału (własność prywatna) oraz do dobrego uspołecznienia środków produkcji poprzez poczucie pracującego, że pracuje „na swoim”. (...)"

Tomasz Sadowski

 

Zapraszamy do lektury

 

 

 

.